Het begon allemaal in november 2024.
Ik wilde al langer structureel krachttraining gaan doen. Ik wist dat het goed voor me zou zijn. De beweegrichtlijnen adviseren volwassenen om minimaal 150 minuten per week matig intensief te bewegen en minstens twee keer per week spier- en botversterkende activiteiten te doen.
En hoe ouder je wordt, hoe belangrijker het wordt om je spierkracht te behouden.
Ik was toen 54, bijna 55. Dus vooruit. Tijd om te beginnen. Ik begon met een proefabonnement bij Anytime Fitness in Eijsden. Mijn eerste doel was heel praktisch: sterker worden voor de skivakantie.
Niet meer op mij wachten
Tijdens het skiën merkte ik vooral 's middags dat mijn benen moe werden. Mijn man en kinderen moesten dan regelmatig op mij wachten.
Na een paar maanden krachttraining ging dat meteen een stuk beter. En omdat ik makkelijker skiede, was het automatisch ook een stuk leuker.
Missie geslaagd dus...
Maar het grappige was dat ik de grootste veranderingen helemaal niet tijdens het skiën merkte. Ik merkte ze thuis. Met de stofzuiger de trap op lopen ging ineens veel gemakkelijker. Borden uit de vaatwasser pakken en in de hoge keukenkastjes zetten? Geen probleem. Dat ging gewoon vanzelf.
En er gebeurde nog iets waar ik eigenlijk niet eens op had gerekend: mijn pijntjes verdwenen.
Ik had regelmatig last van mijn schouder, waarschijnlijk mede door het vele zitten achter de computer. Ook had ik al langere tijd zo'n zeurende, shin-splintachtige pijn in mijn scheenbeen. Op een gegeven moment realiseerde ik me: hé, ik heb daar helemaal geen last meer van. Gewoon weg.
Of dat volledig door de krachttraining komt, kan ik natuurlijk niet bewijzen. Maar ik merk wel dat mijn lichaam sterker en belastbaarder is geworden — en dat voelt ontzettend goed.
Ik merkte ook dat ik stabieler werd. Een broek aantrekken terwijl ik op één been sta? Ik sta niet meer te wiebelen.
Het zijn van die kleine dingen waar je normaal gesproken nauwelijks bij stilstaat. Totdat je merkt dat ze ineens makkelijker gaan.
Bijna twee jaar later...
Inmiddels zijn we bijna twee jaar verder. Afgelopen zondag, op mijn 56e, deed ik mijn eerste HYROX.
Voor wie niet weet wat dat is: je rent acht keer één kilometer en tussendoor doe je acht verschillende functionele oefeningen. Denk aan roeien, een slee duwen en trekken, lunges met een zandzak, farmer's carry en wall balls.
Mijn tijd? 2 uur en 16 minuten.
Eerlijk? Die tijd interesseert me helemaal niet zo veel. Ik ben sowieso niet zo iemand die ergens aan meedoet omdat het een hype is. En ik hoef al helemaal niet de snelste of de beste te zijn.
Voor mij zit de winst ergens anders. Mijn lichaam is in die bijna twee jaar gewoon ontzettend veel sterker geworden.
En daar heb ik iedere dag plezier van.
Van 5 kilo naar... nog steeds geen enorme gewichten
Toen ik begon, vond ik bij de shoulder press 5 kilo ontzettend zwaar. Drie keer vijftien herhalingen met 5 kilo. Daar heb ik héél lang over gedaan.
Inmiddels train ik met 10 kilo. Nog steeds geen indrukwekkend gewicht als je om je heen kijkt in de sportschool.
Maar voor mij is het een verdubbeling. En 5 kilo? Daar kan ik inmiddels makkelijk honderd herhalingen mee doen.
Ik voel voor het eerst in mijn leven echt spieren in mijn armen. Ze zijn er gewoon! Geen kipfiletjes meer. 😄
En dát is voor mij vooruitgang.
Niet wat degene naast mij kan tillen. Niet welk gewicht er op een apparaat staat. Maar wat mijn lichaam vandaag kan wat het twee jaar geleden nog niet kon.
Waarom krachttraining juist belangrijker wordt als je ouder wordt
Vanaf middelbare leeftijd verliezen we geleidelijk spiermassa en spierkracht als we daar niets tegenover zetten. En juist die spieren hebben we nodig voor bijna alles wat we doen.
Opstaan uit een stoel. Een zware boodschappentas dragen. Een trap oplopen. Iets boven in een kast zetten. Je evenwicht bewaren als je struikelt. Op vakantie een berg oplopen. En ja, ook om je kinderen bij te houden op de skipiste.
Krachttraining helpt om spiermassa en spierkracht te behouden en op te bouwen. Het belast je botten, helpt bij je stabiliteit en fysieke belastbaarheid en heeft gunstige effecten op je stofwisseling.
Maar voor mij is het belangrijkste voordeel veel eenvoudiger: Het dagelijks leven voelt lichter als je lichaam sterker is.
Je hoeft echt niet sterk te zijn om met krachttraining te beginnen
Misschien is dat wel de belangrijkste boodschap die ik met dit verhaal wil meegeven.
Je hoeft niet eerst fit te zijn om naar een sportschool te gaan.
Je hoeft geen zware gewichten te kunnen tillen.
Je hoeft er niet uit te zien alsof je thuishoort in een sportschool.
En je hoeft al helemaal geen HYROX te willen doen.
Begin gewoon.
Klein.
Desnoods met die 5 kilo die ontzettend zwaar voelt.
Je lichaam past zich aan. Langzaam maar zeker. En op een gegeven moment merk je ineens dat iets wat maanden geleden zwaar was, gemakkelijker is geworden.
En die HYROX?
Twee onderdelen gingen afgelopen zondag nog helemaal niet makkelijk: de burpee broad jumps en de wall balls.
Bij die wall balls moet ik honderd keer met een bal van 4 kilo vanuit een squat omhoogkomen en die bal tegen een doel op 2,70 meter hoogte gooien.
Ik geef toe: ik kan zo snel geen dagelijkse situatie bedenken waarin ik honderd keer achter elkaar een bal van vier kilo tegen de muur moet gooien. 😉
Maar iedere keer dat ik ervoor train, worden mijn benen, armen en romp sterker.
En daar heb ik de rest van de week wél wat aan.
Dus ja, er komt een volgende HYROX.
Niet omdat ik per se een snellere tijd wil neerzetten. Misschien gebeurt dat vanzelf, misschien ook niet.
Ik heb vooral ontdekt dat ik een doel nodig heb om naartoe te werken.
“Blijven sporten omdat het gezond is” is voor mij te vrijblijvend.
Een datum in mijn agenda waarop ik iets wil kunnen, werkt.
De HYROX is voor mij daarom niet het doel op zich. Het is mijn stok achter de deur om te blijven trainen.
En ondertussen word ik sterker.
Mijn doel? Gezond oud worden
Ik ben nu 56. Mijn doel is niet om per se héél oud te worden. Mijn doel is om gezond oud te worden.
Ik wil zo lang mogelijk lichamelijk én mentaal in goede conditie blijven. Zelfstandig blijven. Blijven bewegen. Wandelen, skiën, hardlopen, reizen en alle gewone dagelijkse dingen kunnen blijven doen zonder dat mijn lichaam me onnodig beperkt.
En ik wil daarin ook mijn eigen verantwoordelijkheid nemen.
We hebben in Nederland een prachtig gezondheidssysteem. Maar de zorg staat ook onder druk. Als ik zelf iets kan doen waardoor ik op latere leeftijd minder afhankelijk ben van die zorg, dan wil ik dat doen.
Natuurlijk heb je niet alles in de hand. Je kunt gezond leven, bewegen, goed eten, je hoofd gezond proberen te houden en tóch ziek worden. Krachttraining is geen garantie voor een gezonde oude dag. Maar er is wel een deel waar ik zelf invloed op heb. En dáár wil ik iets mee doen.
Voor mij betekent gezond ouder worden daarom niet alleen letten op wat ik eet of voldoende bewegen. Het betekent ook bewust investeren in een sterk lichaam. Spieren die me helpen om op te staan, te tillen, mijn evenwicht te bewaren en te blijven doen wat ik graag doe.
En minstens zo belangrijk: zorgen voor mijn mentale gezondheid. Want wat mij betreft horen die twee bij elkaar.
Goed zorgen voor mijn lichaam en mijn hoofd is mijn investering in later.
Daarom train ik.
Niet voor de kilo's.
Niet voor de tijd.
Niet voor de prestatie.
Maar om mijn lichaam zo sterk en gezond mogelijk te houden en hopelijk zo lang mogelijk zelfstandig te kunnen blijven doen wat ik leuk vind.
En als ik daarmee uiteindelijk ook het gezondheidssysteem minder hoef te belasten, is dat mooi meegenomen.
Als ik met dit verhaal één iemand kan overtuigen om ook met krachttraining te beginnen, dan is mijn missie geslaagd.
En als het er meer zijn, is dat natuurlijk alleen maar mooier.
